Γι’ αυτό πρέπει πρώτα να απελευθερωθείς από το βάρος των σκέψεων της ζυγαριάς!

Τι κι αν προσέχεις να μην ξεφύγει η ένδειξη της ζυγαριάς προς τα πάνω και με μεγάλη προσήλωση κόβεις το φαγητό για να επαναφέρεις το βάρος σου; Τι κι αν κρατάς – έστω με νύχια και δόντια – το βάρος σου να μην ανέβει πάνω από ένα (ψυχολογικό ίσως) όριο. Αυτό σημαίνει πως έχεις μια καλή και υγιή σύσταση σώματος, άρα και γερές βάσεις για να είσαι υγιής; Αποδεικνύεται πως όχι.

Η ζυγαριά του… Σιλωάμ!

Η μεγάλη παγίδα λοιπόν είναι καθαυτή η ζυγαριά. Δεν είναι εύκολο να αποκωδικοποιήσεις την ένδειξή της, όπως έχουμε εξηγήσει παλαιότερα. Το  μόνο σίγουρο είναι ότι θα επηρεάσει τη συμπεριφορά σου, από τη στιγμή που η ζυγαριά γίνεται η… κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Γίνεται η δικαιολογία σου όταν θα το παρακάνεις (σ.σ. αφού πήρα που πήρα βάρος, θα τα τινάξω όλα στον αέρα) και όταν απελπίζεσαι (σ.σ. αφού δεν πέφτει, στεναχωρήθηκα και το έριξα στο φαΐ).

Μήπως έχεις κάνει κοιλίτσα;

«Καλά είμαι όμως ακόμα, διατηρώ το βάρος μου», σκέφτεσαι. Μήπως όμως, αν σε δεις στον καθρέπτη τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά; Μήπως με τα χρόνια αρχίζεις να εμφανίζεις κοιλίτσα – εκεί που δεν υπήρχε πριν; Μήπως, με άλλα λόγια, το βάρος σου μεν παραμένει εντός ορίου αλλά το σχήμα του σώματός σου αλλοιώνεται;

«Μα πως μπορεί να γίνει αυτό, αν δεν αυξάνεται το βάρος μου;», εύλογα θα ρωτήσει κάποιος.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση που αποφασίζεις να χάσεις 5 κιλά βάρους. Αν η προσέγγιση που θα ακολουθήσεις δεν είναι η ενδεδειγμένη, από αυτά τα 5 κιλά ζήτημα είναι να έχουν χαθεί 1-1,5 κιλά λίπους. Όταν, για οποιοδήποτε λόγο, πάρεις πίσω αυτά τα 5 κιλά βάρους (σ.σ. άλλωστε δικά σου ήταν εξαρχής) σε αυτά θα συμπεριλαμβάνονται περισσότερα από 4 κιλά λίπους! Άρα θα βρεθείς πάλι στο παλιό γνώριμο βάρος με κέρδος 2,5-3 κιλά λίπους. Οπότε σταδιακά αυξάνεις συστηματικά το ποσοστό λίπους σου – μαζί με τους κινδύνους για την υγεία σου – χωρίς να ξεπερνάς ένα όριο κιλών.

«Και τι πειράζει αφού εγώ έχω δεν ξεπερνώ το συνηθισμένο βάρος μου»;

Ως αποτέλεσμα, το σώμα σου αλλάζει και παραμορφώνεται, καθώς η εναπόθεση λίπους εστιάζεται πλέον περισσότερο στην κοιλιά, ανάμεσα στα σπλαχνικά όργανα. Το σπλαχνικό αυτό λίπος, σε αντίθεση με το υποδόριο των άκρων, δεν λειτουργεί ως αποθήκη αλλά ως ενδοκρινής αδένας, που παράγει προφλεγμονώδεις παράγοντες. Αυτοί, με τη σειρά τους, δημιουργώντας ένα καθεστώς ήπιας φλεγμονής επηρεάζουν τον έλεγχο της ινσουλίνης, την γυναικολογική υγεία, την ορμονική ισορροπία και προάγουν τα καρδιαγγειακά νοσήματα (1). Τέλος, το σπλαχνικό λίπος αποδεικνύεται ότι συσχετίζεται και με διάφορα είδη καρκίνου (2).

Έχει και επιπλοκές το θέμα…

Γι’ αυτό πλέον βλέπουμε αρκετά συχνά ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες, με φυσιολογικό ή λίγο αυξημένο βάρος που φέρουν όμως υπερβολικό ποσοστό λίπους. Βέβαια, το πράγμα δεν τελειώνει εδώ, καθώς ανάλογα με ποσοστό λίπους και την εκδήλωση συνοδών προβλημάτων διαχωρίζουμε την παχυσαρκία φυσιολογικού βάρους (NWO, Normal Weight Obesity) και τη μεταβολική παχυσαρκία φυσιολογικού βάρους (MONW, Metabolic Obesity Normal Weight) (3,4) . Η πρώτη περίπτωση (NWO) αποδεικνύεται ότι χαρακτηρίζεται από υψηλή συσχέτιση με καρδιαγγειακά νοσήματα (5), ενώ η μεταβολική παχυσαρκία (MONW) συνδέεται με υπέρταση, υπερλιπιδαιμία, κεντρική εναπόθεση λίπους (6), υπερινσουλιναιμία, ινσουλινοαντίσταση (7), προδιαβήτη και πρώιμη στεφανιαία νόσο (4,8).

Θεωρείται ότι ο συνδετικός κρίκος στην εκδήλωση του φάσματος των επιπλοκών (υπέρταση, καρδιαγγειακή νόσος και διαβήτης τύπου 2) είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη (9).  Τελευταία, αναζητούνται τα βαθύτερα αίτια σε πιθανές μεταλλάξεις γονιδίων που σχετίζονται με ινσουλινοαντίσταση και εναπόθεση λίπους στην κοιλιακή χώρα (π.χ. PPARG, AKT2 κ.α.) (10).

Φροντίδα όχι… πασάλειμμα

Όπως ίσως καταλαβαίνεις, όλες αυτές οι περιπτώσεις, δεν λύνονται απλά με μια «δίαιτα για το καλοκαίρι ή για ένα στενό φόρεμα/ κουστούμι». Θέλουν υποστήριξη και φροντίδα… Απαιτείται πρώτα να λυθούν πολλαπλά προβλήματα με το φαγητό, ιδεοληψίες και φόβοι για τη συμμετοχή στη θεραπεία, εκπαίδευση και ανάπτυξη δεξιοτήτων στη διαχείριση του βάρους σε βάθος χρόνου – όχι για 3-4 μήνες και ξανά πάλι από την αρχή.

Όπως επίσης, πρέπει να γίνει σοβαρή, εξατομικευμένη παρέμβαση στην καθημερινότητα, που να περιλαμβάνει οπωσδήποτε την εισαγωγή τακτική άσκησης. Άλλωστε, σε τελική ανάλυση, λίπος θέλεις να χάσεις, δεν μπορεί να γίνει χωρίς άσκηση!

Δεν θα πρέπει να νοιάζεσαι για την ένδειξη της ζυγαριάς

Εν ολίγοις, σταμάτα πια να ασχολείσαι πια με τη ζυγαριά και τα κιλά σου. Βγάλε τις μπαταρίες και ανέβασέ τη στο πατάρι ή σπάσ’ τη (αν έχεις νεύρα). Το κριτήριο για την επιτυχία σου πρέπει να είναι το ποσοστό (ολικού) σωματικού λίπους και ειδικά το ποσό κοιλιακού/ σπλαχνικού λίπους. Επίσης, κάνε εξετάσεις αίματος, μη φοβάσαι, για να αντιμετωπίσεις αποτελεσματικά και συνολικά το όποιο πρόβλημα.

Το θέμα λοιπόν δεν είναι τα κιλά σου, αλλά το να φας σωστά και να θρέψεις το σώμα σου, να ασκηθείς συστηματικά και να εξασφαλίσεις πως – όσο κι αν ζυγίζεις – είσαι υγιής.


Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που επενδύσατε να διαβάσετε την αρθρογραφία μου! Αν θέλετε να ενημερώνεστε για κάθε νέο μου άρθρο, ελάτε να συνδεθούμε στο Facebook, κάνοντας “like” την προσωπική μου σελίδα στο σύνδεσμο http://www.facebook.com/milessisgeorge ή σε οποιοδήποτε από τα άλλα κοινωνικά δίκτυα που έχω παρουσία και βρίσκονται στο τέλος (footer) της σελίδας. Σας ευχαριστώ, Γιώργος Μίλεσης

References

  1. Stefan N, Schick F, and HU Karing. Causes, characteristics, and consequences of metabolically unhealthy normal weight in humans. Cell Metabolism 2017; 26(2): 292
  2. Walker GE, Marzullo P, Ricotti R, Bona G, and F Prodam. The pathophysiology of abdominal adipose tissue depots in health and disease. Horm Mol Biol Clin Investig. 2014 Jul; 19(1):57-74.
  3. Lee K. Metabolically obese but normal weight (MONW) and metabolically healthy but obese (MHO) phenotypes in Koreans: characteristics and health behaviors. Asia Pac J Clin Nutr 2009; 18: 280–4.
  4. Kim JY, Han SH, and BM Yang. Implication of High-Body-Fat Percentage on Cardiometabolic Risk in Middle-Aged, Healthy, Normal-Weight Adults. Obesity 2013; 21: 1571-7
  5. Romero-Corral A, Somers VK, Sierra-Johnson J, et al. Normal weight obesity: a risk factor for cardiometabolic dysregulation and cardiovascular mortality. Eur Heart J 2010; 31: 737–46.
  6. You T, Ryan AS, Nicklas J. The metabolic syndrome in preobese-obese postmenopausal women: relationship to body composition, visceral fat, and inflammation. J Clin Endocrinol Metab 2004; 89: 5517-22.
  7. Dvorak RV, De Nino F, Ades AP, and ET Poehkman. Phenotipic characteristics associated with insulin resistance in metabolically preobese-obese but normal weight young women. Diabetes 1999; 48: 2210-4.
  8. Ruderman NB, Schneider SH, Berchtold P. The ‘‘metabolically-obese,’’ normal weight individual. Am J Clin Nutr 1981; 34: 1617–21
  9. Reaven GM. Banting Lecture 1988. Role of insulin resistance in human disease. 1988. Nutrition 1997;13:65
  10. Yaghootkar H, et al. Genetic evidence for a normal weight metabolically obese phenotype linking insulin resistance, hypertension, coronary artery disease, and type 2 diabetes. Diabetes 2014; 63: 4369-77

Μοιραστείτε το περιεχόμενο της σελίδας ...
Email this to someonePrint this pageShare on Facebook0Share on Google+0Share on LinkedIn0Tweet about this on Twitter

Tags: , , , , , , , , , , , , ,