Οι παρορμητικοί χάνουν πιο εύκολα τον έλεγχο του φαγητού!

«Αν πιεστώ ψυχολογικά θα το ρίξω στο φαΐ! Και αν ξεκινήσω, δεν θα μπορώ να σταματήσω. Δεν έχει σημασία τι θα φάω, αρκεί να σταματήσω να νιώθω έτσι, χωρίς ελπίδα, αφού τίποτα δεν γίνεται όπως το θέλω ή όπως το φαντάζομαι!» Αντιδράτε παρορμητικά όταν αναστατώνεστε; Αν ναι, κάτι τέτοιο σας καθιστά πιο επικίνδυνους να ξεσπάσετε στο φαγητό!  Τι διαφορά έχει άλλωστε η αυτοτιμωρία με το (αυτό)κανάκεμα; Πόσο εθελοτυφλούμε όταν τα βαπτίζουμε όλα, λιγούρα ή λαιμαργία; Ο χαρακτήρας κρίνει τις αντιδράσεις μας Πολλά από το προβλήματά μας, με το φαγητό, που ανακαλύπτουμε στην πορεία διαχείριση βάρους φαίνεται ότι… πατάνε στο χαρακτήρα μας. Πράγμα απόλυτα λογικό, από τη στιγμή που οι αντιδράσεις μας είναι […]

Σχεδιάστε μια «γλυκιά στρατηγική» για τις γιορτές

Τα οικογενειακά τραπέζια ήταν και είναι σήμα κατατεθέν των εορτών. Και καλώς ή κακώς, αναπόσπαστο κομμάτι τους αποτελούν τα γλυκά. Δεν αρκεί το ότι είναι πολύ πιθανό να φάμε υπερβολικά, βλέποντας τόσα λαχταριστά πιάτα στο τραπέζι, έρχεται η ώρα του επιδορπίου, για να μας… αποτελειώσει. Και συνήθως δεν είναι ένα, αλλά πολύ περισσότερα, κάνοντας τις όποιες αναστολές μας να υποχωρούν, χωρίς δεύτερη σκέψη. Γίνεται να μην φας γλυκά στις γιορτές; Μια πρόσφατη μελέτη, εξετάζοντας την επίδραση υπερκατανάλωσης ζάχαρης και λίπους στον εγκέφαλο, έδειξε ότι η ζάχαρη έχει πολύ πιο ισχυρό αντίκτυπο από το λίπος (1). Το θέμα μας όμως δεν (μπορεί να) είναι η αποφυγή του γλυκού/ επιδορπίου, αλλά ο […]

Σε ενοχλεί το στομάχι ή η κοιλιά σου; Αυτά μπορεί να σε βοηθήσουν!

Τρώμε γρήγορα, στο πόδι, πρόχειρο φαγητό και λίγες φορές μέσα στην ημέρα. Αναπόφευκτα, οι μερίδες μεγαλώνουν, όπως ακριβώς και η δυσφορία και οι καούρες από το πεπτικό σύστημα. Στην πλειοψηφία των περιστατικών, μια παρέμβαση στην καθημερινότητα μας (σ.σ. ύπνος, διατροφή, καφές, άσκηση κ.α.) είναι εξαιρετικά αποτελεσματική στο να υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Δεδομένου όμως του ότι δεν υπάρχει συστηματική νόσος (π.χ. γαστρίτιδα, έλκος, ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου κ.α.). Εκτός όμως από την αντίστοιχη διατροφική καθοδήγηση και εκπαίδευση, σταχυολογώ για εσάς 9 διατροφικά βοηθήματα για το πεπτικό, που μπορεί να μας βοηθήσουν στα καθημερινά προβλήματα. Προβιοτικά Τα προβιοτικά περιέχουν ζωντανούς οργανισμούς, κυρίως βακτήρια και κάποιο τύπο ζύμης. Προσομοιάζουν με τα βακτήρια του εντέρου, που […]

Από 8 ετών, έχουν ήδη μάθει να τρώνε για (αυτό)ανταμοιβή!

Η προτίμηση στη γλυκιά γεύση μας ακολουθεί από την πρώτη μέρα της ζωής μας: για το αισθητήριο του βρέφους το μητρικό γάλα είναι γλυκό και προσφέρει  τόσο ανακούφιση της πείνας όσο αίσθημα ευφορίας και ζεστασιάς (μέσω αύξησης παραγωγής σεροτονίνης). Αναπόφευκτα, μεγαλώνοντας, το παιδί μαθαίνει να αναζητά περισσότερο τη γλυκιά γεύση σε σύγκριση με τις υπόλοιπες. Τι γίνεται όμως όταν αυτό μεταφράζεται σε μεγάλη χρήση ζάχαρης; Κι αν το παιδί έχει το γενετικό υπόβαθρο για εκδήλωση παχυσαρκίας – και συναφών χρόνιων νοσημάτων; Έρευνες υποδεικνύουν ότι τα παχύσαρκα παιδιά έχουν 80 με 90% πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες μεγαλώνοντας. Δραματικά τα ποσοστά για τη χώρα μας Σύμφωνα με τελευταία στοιχεία του “WHO European Childhood Obesity […]

Είναι όντως κάποια τρόφιμα εθιστικά;

Είναι καπρίτσιο, κακή συνήθεια, ευσεβής πόθος ή απλά αδυναμία; Να μην μπορούμε να ελέγξουμε τον ευατό μας αν έχουμε μπροστά μας κάποιο από τα τρόφιμα που… λατρεύουμε! Είναι δόκιμο όμως να μιλάμε για εθισμό σε τρόφιμα (food addiction), «ευλογώντας» το τσιμπολόγημα ή την υπερφαγία; Κι όμως, πρόσφατα επιστημονικά ευρήματα υποστηρίζουν ανοικτά πλέον την υπάρξη του (δια)τροφικού εθισμού! Μας στερεί τον ελέγχο, όπως οι φαρμακευτικές ουσίες Αποδεικνύεται πως ο εθισμός στο φαγητό μας στερεί τον έλεγχο επί της ποσότητας που καταναλώνουμε από κάποια τρόφιμα. Δεν πρόκειται ωστόσο για οποιοδήποτε τρόφιμα, είναι πολύ συγκεκριμένα αυτά που μπορούν να προκαλέσουν σημεία εθισμού. Θεωρείται ότι ο τροφικός εθισμός προσομοιάζει τον αντίστοιχο σε φαρμακευτικές ουσίες […]

Μήπως έχετε όντως βουλιμικά επεισόδια;

«Άμα αρχίσω εγώ το φαγητό, δεν υπάρχει τέλος… Πρέπει να το φάω όλο, κι αν δεν έχω χορτάσει θα ξαναβάλω, μέχρι να γαληνέψω και να είμαι ευχαριστημένη-ος!». Σας θυμίζει κάτι; Πρόκειται για μια κοινή περίπτωση φαγητού υπό την επιρροή συναισθήματος, πίσω από το παραπέτασμα ή δικαιολογία του «θέλω πολύ φαγητό για να χορτάσω/ ηρεμήσω».  «Ξεσπάω στο φαγητό»… Τυπικά, ένας άνθρωπος που είναι επιρρεπής στο συναισθηματικό φαγητό αδυνατεί να αντιμετωπίσει κατά μέτωπο τις όποιες δυσκολίες της ζωής του, επιθυμεί μεν το ενδιαφέρον των υπολοίπων αλλά στην πράξη το φοβάται, αποφεύγοντας την όποια κριτική/ σχολιασμό. Στη ζωή του πιθανότατα, έχει ιδιαίτερα αμφιταλαντευόμενες και αμφιθυμικές σχέσεις, που πολλές φορές πυροδοτούν τα επεισόδια αυτά […]

Πόσο μπορεί να βοηθήσει την καθημερινότητά μας η άσκηση;

Για να διατηρήσουμε το πνεύμα υγιές, θα πρέπει να φροντίσουμε σωστά και το σώμα… «Νους υγιής εν σώματι υγιή», κατά τους προγόνους μας. Γεγονός ιδιαίτερα επίκαιρο στις μέρες μας, οπού η ψυχολογική πίεση πραγματικά περισσεύει και έλλειψη δραστηριότητας συνιστά (απαράβατο) κανόνα. Ως συνέπεια, μεγαλώνουν η… κοιλιά και οι γοφοί, προκύπτουν ορμονικά προβλήματα, δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε και να ξυπνήσουμε, να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας ή ακόμα και να χαμογελάσουμε αυθόρμητα. Δεν είναι προφανές λοιπόν ότι χρειαζόμαστε εκτόνωση; Και τι μπορεί να είναι καλύτερο από την άσκηση, που αποδεδειγμένα βελτιώνει σώμα και πνεύμα; Βοηθά η άσκηση στα αποθέματα λίπους; Η φυσική δραστηριότητα αποδεικνύεται ότι βοηθά να εξισορροπηθούν τα επίπεδα ορμονών. Οι ορμόνες […]

O διαβήτης δεν πρέπει να σημαίνει στέρηση!

Διερευνώντας τον καλύτερο τρόπο να ελέγξουμε το σάκχαρο. Το πώς πρέπει να διαμορφωθεί το φαγητό ενός ανθρώπου με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 αποτελεί αντικείμενο διαμάχης της επιστημονικής κοινότητας τα τελευταία 45 χρόνια. Ξεκινώντας από το 1969, όταν ο Dr. Richard Bernstein, πρότεινε μια δίαιτα φτωχή σε υδατάνθρακες ενάντια στις επιταγές του Αμερικάνικου Διαβητολογικού Συλλόγου, μέχρι και σήμερα, η έρευνα για τον καλύτερο χειρισμό του σακχάρου έχει πραγματικά περάσει από 40 κύματα. Όπως ακριβώς ένα αμάξι, όσο περισσότερο το φροντίζεις, τόσο καλύτερα δουλεύει. Για να κατανοήσουμε το διακύβευμα, αρκεί να παρομοιάσουμε το σώμα μας με ένα αυτοκίνητο. Η γλυκόζη (ή σάκχαρο) στο αίμα, για το σώμα και τον εγκέφαλο, είναι ότι […]

“Πόσο επηρεάζεται η (υπο)γονιμότητα από τη διατροφή μου;”

Ένα άρθρο αποκλειστικά για όσες ανεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά… Μετά πολύμηνη προσπάθεια, είναι δυνατόν να μην νιώθεις απογοητευμένη, αγχωμένη ή ακόμα και οργισμένη, που δεν έχεις ακόμα συλλάβει; Θα μου πεις, είσαι η πρώτη ή τελευταία; Περίπου 1 στα 4 ζευγάρια βιώνουν αυτό το μαρτύριο: να το θέλεις τόσο πολύ και να μην συμβαίνει. Αλήθεια, εκτός από τους αμιγώς ιατρογενείς λόγους, τι ξέρετε πραγματικά για την υπογονιμότητα; Μήπως φταίει το άγχος μου; Επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις αντλούν την περισσότερη ενέργεια και μας επιβαρύνουν συναισθηματικά. Υπάρχουν αρκετά δεδομένα που υποστηρίζουν ότι το υπερβολική συναισθηματική φόρτιση (άγχος), με ή χωρίς αλλαγές στη διατροφή και τη φυσική δραστηριότητα, μπορεί να προκαλέσει χρόνια […]

“Μήπως το παιδί μου έχει χοληστερίνη και δεν το γνωρίζω;”

Σάββατο 10:30 πμ, βόλτα στο εμπορικό με την οικογένεια… Όπως είναι λογικό το μέρος είναι γεμάτο παιδάκια κάθε ηλικίας. Μικρά ή μεγάλα, τρέχουν, φωνάζουν, γκρινιάζουν, κλαίνε ή τρώνε… Φαγητό στο πόδι (καρότσι) Τι τρώνε όμως; Μ’ ένα περαστικό βλέμμα αρχίζω να αναρωτιέμαι γι’ αυτά που βλέπω. Παιδάκια (σε καρότσι ή μη) να κρατάνε σακούλες με πατατάκια, γαριδάκια, croissant, σοκολάτες και γκοφρέτες, μπισκότα μεγαλύτερα… από το κεφάλι τους! Και δεν συνυπολογίζω τι γίνεται στο φαστφουντάδικο με τις κοτομπουκιές και τις τηγανητές πατάτες! Είναι να απορεί κανείς, πότε επιδεινώθηκε τόσο η διατροφή μας, που διέλυσε και την αντίστοιχη των παιδιών μας; Δεν είναι περίεργο λοιπόν που πλέον ανακαλύπτουμε κρούσματα υψηλής χοληστερίνης σε […]