Για εσάς το φαγητό είναι καταφύγιο, εκτόνωση ή τιμωρία;

Δεν έχετε «πιάσει» ποτέ τον εαυτό σας να αναζητά για κάποιον ανεξήγητο λόγο φαγητό ή γλυκό, ενώ στην πραγματικότητα δεν πεινάτε; Μήπως η επιθυμία για φαγητό είναι πιο έντονη το βράδυ ή όταν είστε μόνη/-ος στο σπίτι; Ολοένα και πιο συχνά αναζητάμε διέξοδο, ανακούφιση ή καταφύγιο στην υπερκατανάλωση φαγητού. Πέραν του ρόλου του ως μέσο διασκέδασης (π.χ. δείπνο σε εστιατόριο), το φαγητό συναγωνίζεται πλέον το τσιγάρο ως αγχολυτικό! Μεταθέτουμε την ευθύνη για τα λάθη μας, αλλά και αναζητάμε καταφύγιο ή εκτόνωση σε ένα πιάτο, γεμάτο λιχουδιές. Κι αυτό είναι πολλές φορές μόνο η αρχή… Διαφυγή από την πραγματικότητα Η αίσθηση απώλειας του ελέγχου και των ορίων στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, είναι […]

«Το ξέρω ότι δεν πρέπει, αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ»!

Προσπαθώ να εξηγήσω, σε αρκετές περιπτώσεις, ότι ο μεγάλος μας αντίπαλος στον έλεγχο του βάρους, είναι το… μάτι μας! Αν στηριχτεί κανείς στο να σερβίρει φαγητό μέχρι εκεί που του φαίνεται αρκετό, συνήθως θα βάλει διπλάσια ποσότητα από αυτή που απαιτείται. Η δύναμη της εικόνας είναι τέτοια που το «γενναιόδωρο» σερβίρισμα είναι το πρώτο πράγμα που πάει στραβά, την επόμενη ημέρα της «δίαιτας». Συνήθως υποκύπτουμε στον πειρασμό Κάτι που θα μας «γυαλίσει» είναι πολύ δύσκολο να το απαρνηθούμε, οπότε συνήθως υποκύπτουμε: στη μυρωδιά, στην εικόνα του όμορφα σερβιρισμένου πιάτου, στη θύμηση του πόσο μας αρέσει κάτι τέτοιο, στην παρότρυνση του διπλανού μας… Και όχι μόνο υποκύπτουμε, αλλά διατηρούμε και ικανότητες να αναγνωρίζουμε […]

«Το γλυκό δεν σου δίνει ενέργεια και σίγουρα δεν σε ξεκουράζει»!

Κατά κοινή ομολογία, η ζάχαρη παρέχει μια προσωρινή πηγή ενέργειας, όταν νιώθουμε κουρασμένοι, γι’ αυτό πολλοί αναζητούν αγωνιωδώς το γλυκό τους, αργά το απόγευμα (mid-afternoon slump). Μπορεί όντως να πρόκειται για ένα τεράστιο ποσό ενέργειας, στην πράξη όμως το σώμα μας δεν μπορεί να το διαχειριστεί και να αξιοποιήσει. Ποια είναι η τύχη της ζάχαρης στο σώμα μας; Όταν καταναλώνουμε ζάχαρη, τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος (σάκχαρο) ανεβαίνουν και το σώμα μας παράγει ινσουλίνη, ώστε να μεταφερθεί και να αξιοποιηθεί η γλυκόζη ως πηγή ενέργειας/καύσιμο. Το σώμα μας μετατρέπει επίσης τους σύνθετους υδατάνθρακες (π.χ. άμυλο) και την πρωτεΐνη (μερικώς) σε ενέργεια, ωστόσο η ζάχαρη έχει πιο άμεση επίδραση καθώς […]

4 απλές συμβουλές για να μη φάτε υπερβολικά, σε γιορτινό τραπέζι!

Γιατί, ως καλεσμένοι σ’ ένα τραπέζι, τρώμε πολύ μεγαλύτερη ποσότητα φαγητού από το σπίτι μας; Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή. Μας παρασύρει η παρέα, το πόσο νόστιμο είναι το φαγητό της θείας, το ότι πρέπει να τιμήσουμε τον κόπο του μάγειρα (και να δοκιμάσουμε τι κατάφερε αυτή τη φορά) ή ακόμα και το ότι πρέπει να «το γιορτάσουμε». Υπάρχουν λοιπόν δυο τύποι υπερφαγίας: το υπερφυσικό επεισόδιο που πυροδοτείται από συναισθηματικούς λόγους και η αδυναμία να σταματήσουμε (έγκαιρα) το φαγητό εφόσον το έχουμε μπροστά μας. Η παγίδα του να ευχαριστήσεις τον άλλο Δεδομένου επίσης του ότι τα πολύ επεξεργασμένα τρόφιμα, τείνουν να παρακάμπτουν τα φυσιολογικά σήματα κορεσμού, η εικόνα του άφθονου, […]

Οι παρορμητικοί χάνουν πιο εύκολα τον έλεγχο του φαγητού!

«Αν πιεστώ ψυχολογικά θα το ρίξω στο φαΐ! Και αν ξεκινήσω, δεν θα μπορώ να σταματήσω. Δεν έχει σημασία τι θα φάω, αρκεί να σταματήσω να νιώθω έτσι, χωρίς ελπίδα, αφού τίποτα δεν γίνεται όπως το θέλω ή όπως το φαντάζομαι!» Αντιδράτε παρορμητικά όταν αναστατώνεστε; Αν ναι, κάτι τέτοιο σας καθιστά πιο επικίνδυνους να ξεσπάσετε στο φαγητό!  Τι διαφορά έχει άλλωστε η αυτοτιμωρία με το (αυτό)κανάκεμα; Πόσο εθελοτυφλούμε όταν τα βαπτίζουμε όλα, λιγούρα ή λαιμαργία; Ο χαρακτήρας κρίνει τις αντιδράσεις μας Πολλά από το προβλήματά μας, με το φαγητό, που ανακαλύπτουμε στην πορεία διαχείριση βάρους φαίνεται ότι… πατάνε στο χαρακτήρα μας. Πράγμα απόλυτα λογικό, από τη στιγμή που οι αντιδράσεις μας είναι […]

Σχεδιάστε μια «γλυκιά στρατηγική» για τις γιορτές

Τα οικογενειακά τραπέζια ήταν και είναι σήμα κατατεθέν των εορτών. Και καλώς ή κακώς, αναπόσπαστο κομμάτι τους αποτελούν τα γλυκά. Δεν αρκεί το ότι είναι πολύ πιθανό να φάμε υπερβολικά, βλέποντας τόσα λαχταριστά πιάτα στο τραπέζι, έρχεται η ώρα του επιδορπίου, για να μας… αποτελειώσει. Και συνήθως δεν είναι ένα, αλλά πολύ περισσότερα, κάνοντας τις όποιες αναστολές μας να υποχωρούν, χωρίς δεύτερη σκέψη. Γίνεται να μην φας γλυκά στις γιορτές; Μια πρόσφατη μελέτη, εξετάζοντας την επίδραση υπερκατανάλωσης ζάχαρης και λίπους στον εγκέφαλο, έδειξε ότι η ζάχαρη έχει πολύ πιο ισχυρό αντίκτυπο από το λίπος (1). Το θέμα μας όμως δεν (μπορεί να) είναι η αποφυγή του γλυκού/ επιδορπίου, αλλά ο […]

Από 8 ετών, έχουν ήδη μάθει να τρώνε για (αυτό)ανταμοιβή!

Η προτίμηση στη γλυκιά γεύση μας ακολουθεί από την πρώτη μέρα της ζωής μας: για το αισθητήριο του βρέφους το μητρικό γάλα είναι γλυκό και προσφέρει  τόσο ανακούφιση της πείνας όσο αίσθημα ευφορίας και ζεστασιάς (μέσω αύξησης παραγωγής σεροτονίνης). Αναπόφευκτα, μεγαλώνοντας, το παιδί μαθαίνει να αναζητά περισσότερο τη γλυκιά γεύση σε σύγκριση με τις υπόλοιπες. Τι γίνεται όμως όταν αυτό μεταφράζεται σε μεγάλη χρήση ζάχαρης; Κι αν το παιδί έχει το γενετικό υπόβαθρο για εκδήλωση παχυσαρκίας – και συναφών χρόνιων νοσημάτων; Έρευνες υποδεικνύουν ότι τα παχύσαρκα παιδιά έχουν 80 με 90% πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες μεγαλώνοντας. Δραματικά τα ποσοστά για τη χώρα μας Σύμφωνα με τελευταία στοιχεία του “WHO European Childhood Obesity […]

Είναι όντως κάποια τρόφιμα εθιστικά;

Είναι καπρίτσιο, κακή συνήθεια, ευσεβής πόθος ή απλά αδυναμία; Να μην μπορούμε να ελέγξουμε τον ευατό μας αν έχουμε μπροστά μας κάποιο από τα τρόφιμα που… λατρεύουμε! Είναι δόκιμο όμως να μιλάμε για εθισμό σε τρόφιμα (food addiction), «ευλογώντας» το τσιμπολόγημα ή την υπερφαγία; Κι όμως, πρόσφατα επιστημονικά ευρήματα υποστηρίζουν ανοικτά πλέον την υπάρξη του (δια)τροφικού εθισμού! Μας στερεί τον ελέγχο, όπως οι φαρμακευτικές ουσίες Αποδεικνύεται πως ο εθισμός στο φαγητό μας στερεί τον έλεγχο επί της ποσότητας που καταναλώνουμε από κάποια τρόφιμα. Δεν πρόκειται ωστόσο για οποιοδήποτε τρόφιμα, είναι πολύ συγκεκριμένα αυτά που μπορούν να προκαλέσουν σημεία εθισμού. Θεωρείται ότι ο τροφικός εθισμός προσομοιάζει τον αντίστοιχο σε φαρμακευτικές ουσίες […]

Μήπως έχετε όντως βουλιμικά επεισόδια;

«Άμα αρχίσω εγώ το φαγητό, δεν υπάρχει τέλος… Πρέπει να το φάω όλο, κι αν δεν έχω χορτάσει θα ξαναβάλω, μέχρι να γαληνέψω και να είμαι ευχαριστημένη-ος!». Σας θυμίζει κάτι; Πρόκειται για μια κοινή περίπτωση φαγητού υπό την επιρροή συναισθήματος, πίσω από το παραπέτασμα ή δικαιολογία του «θέλω πολύ φαγητό για να χορτάσω/ ηρεμήσω».  «Ξεσπάω στο φαγητό»… Τυπικά, ένας άνθρωπος που είναι επιρρεπής στο συναισθηματικό φαγητό αδυνατεί να αντιμετωπίσει κατά μέτωπο τις όποιες δυσκολίες της ζωής του, επιθυμεί μεν το ενδιαφέρον των υπολοίπων αλλά στην πράξη το φοβάται, αποφεύγοντας την όποια κριτική/ σχολιασμό. Στη ζωή του πιθανότατα, έχει ιδιαίτερα αμφιταλαντευόμενες και αμφιθυμικές σχέσεις, που πολλές φορές πυροδοτούν τα επεισόδια αυτά […]

“Πόσο επηρεάζεται η (υπο)γονιμότητα από τη διατροφή μου;”

Ένα άρθρο αποκλειστικά για όσες ανεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά… Μετά πολύμηνη προσπάθεια, είναι δυνατόν να μην νιώθεις απογοητευμένη, αγχωμένη ή ακόμα και οργισμένη, που δεν έχεις ακόμα συλλάβει; Θα μου πεις, είσαι η πρώτη ή τελευταία; Περίπου 1 στα 4 ζευγάρια βιώνουν αυτό το μαρτύριο: να το θέλεις τόσο πολύ και να μην συμβαίνει. Αλήθεια, εκτός από τους αμιγώς ιατρογενείς λόγους, τι ξέρετε πραγματικά για την υπογονιμότητα; Μήπως φταίει το άγχος μου; Επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις αντλούν την περισσότερη ενέργεια και μας επιβαρύνουν συναισθηματικά. Υπάρχουν αρκετά δεδομένα που υποστηρίζουν ότι το υπερβολική συναισθηματική φόρτιση (άγχος), με ή χωρίς αλλαγές στη διατροφή και τη φυσική δραστηριότητα, μπορεί να προκαλέσει χρόνια […]