Φτιάξε αυτό το απλό γλυκό, για τις… δύσκολες ώρες!

Ήρθε πάλι εκείνη η στιγμή που «σκοτώνεις» για γλυκό… Τίποτα δεν μπορεί να σταθεί ανάμεσα σε σένα και το κουτί με τα λαχταριστά γλυκάκια, που περιμένει υπομονετικά να τ’ ανοίξεις στο ψυγείο. Αλήθεια τώρα, μήπως το παράκανες τελευταία με τη ζάχαρη και τα γλυκά; Μήπως πρέπει να βρεις μια εναλλακτική, μια διέξοδο στο μόνιμο… τραγούδι των Σειρήνων; Να βοηθήσω; Μέχρι να δεις όμως τι θα κάνεις γι’ αυτό (σ.σ. ζήτα βοήθεια, μπορείς να μάθεις να το ελέγχεις), κάτσε να σου δώσω εγώ μια ιδέα. Φαντάσου τώρα ένα επιδόρπιο που να συνδυάζει 3 αγαπημένα συστατικά: σοκολάτα, ξηρούς καρπούς και αποξηραμένα τρόφιμα, χωρίς να ξεχειλίζει από ζάχαρη και λίπος. Καθένα από τα […]

Μια αληθινή, καθημερινή συνεδρία

Μου χαμογελά και περνά την πόρτα διστακτικά. Μετά τον τυπικό χαιρετισμό και τις συστάσεις, αφήνει το σώμα της να πέσει στην πολυθρόνα απέναντί μου, σαν να… λιποθυμά. Μου ζητά να μιλάμε στον ενικό για να νιώθει πιο οικεία, πιο άνετα. Σιγά σιγά, η κουβέντα έρχεται στο υποκείμενο πρόβλημα, στο λόγο που πέρασε το κατώφλι του γραφείου αν και, όπως αποδεικνύεται στη συνέχεια, δεν είναι και τόσο σίγουρη για το τι θέλει: βοήθεια, συμπαράσταση, επιτήρηση ή απλά… παρέα; «Έχω κάνει ένα εκατομμύριο προσπάθειες να χάσω βάρος, αλλά τα ρημάδια τα κιλά δεν λένε να μ’ αφήσουν», είπε αναστενάζοντας. «Με κουράζει και μόνο η ιδέα ότι θα πρέπει να στερηθώ τα πάντα […]

Δεν χρειάζεται να στερηθείς το… ταψί!

«Δεν μπορώ να κάνω δίαιτα ρε φίλε (ίσως η φράση που ακούει συχνότερα ένας διατροφολόγος)! Άντε να κάνω ένα μήνα να φάω παστίτσιο, μουσακά ή κανά σουφλεδάκι που του έχω αδυναμία. Και τι θα κάνω με την τυρόπιτα ή τη σπανακόπιτα που κάνει η μανούλα μου; Ανοίγει ένα φύλλο, σκέτη κόλαση! Ξέρω, το ταψί δεν τα πηγαίνει καλά με τη δίαιτα! Αλλά ακόμα και να κάνω υπομονή (με το ζόρι, μη νομίζεις, επειδή οι εξετάσεις μου δεν είναι στα καλύτερά τους) ένα μήνα, μετά θα πέσω με τα μούτρα. Όχι ότι το κάνω επίτηδες, αλλά τι θα πω στην πεθερά ή τα παιδιά που τα ζητάνε; Θα τρώνε κι εγώ θα […]

Για να μη σε πάρουν τα χρόνια, πάρε τη ζωή σου στα χέρια σου!

Καθώς ο χρόνος αφήνει τα σημάδια του στο πρόσωπο και το σώμα (ρυτίδες, γραμμές έκφρασης, γκρίζα μαλλιά, αυξημένη περιφέρεια κοιλιακής χώρας), δεν ωφελεί να κατηγορούμε τα χρόνια που πέρασαν, για τις αλλαγές στο σώμα μας. Οι διατροφικές μας συνήθειες, η στάση μας απέναντι στη ζωή και τον εαυτό μας, το πώς αντιμετωπίζουμε τις διάφορες (καλές ή κακές) περιστάσεις μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην (φυσική) κατάσταση που βρισκόμαστε. Δεν χαλάει το σώμα μας, απλά αλλάζει Όσο περνούν τα χρόνια, το σώμα μας χάνει μυϊκή μάζα, αποθηκεύει λίπος, ενώ αλλάζουν και οι διατροφικές μας ανάγκες. Οι αλλαγές αυτές δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές. Ο ρυθμός των μεταβολικών διεργασιών στο σώμα μας μειώνεται […]

Η συνέπεια φέρνει πολύ πιο γρήγορα αποτελέσματα!

«Έλα μωρέ, αφού δεν ακολούθησα τις οδηγίες, ασ’ το, θα πάω μια και καλή στο επόμενο session (συνεδρία), να έχω εξισορροπήσει μέχρι τότε λίγο τις ατασθαλίες μου…» Όχι μόνος σου! Σου ακούγεται γνώριμο; Κι όμως πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορεί να κάνει κανείς στη διάρκεια της θεραπείας. Ποτέ και κανένας δεν κατάφερε να αντιστρέψει μόνος του την αρνητική πορεία. Γι’ αυτό, έστω και ασυνείδητα αναζητά βοήθεια. Νομοτελειακά θα κάνει τα πράγματα χειρότερα, θα επιδεινώσει την ψυχολογία του (downward spiral) με αποτέλεσμα να αντιδράσει σπασμωδικά: είτε να ξεσπάσει στο φαγητό, είτε σταδιακά με κάποια πρόφαση να διακόψει τη θεραπεία (1). Λύσεις, όχι επικρίσεις. Το πρώτο πράγμα που […]

«Ποιος πάει πάλι στη δουλειά;»

«Πως περνάει ο καιρός, όταν δεν θέλεις να τελειώσουν οι μέρες… Πάνω που άρχισα να χαλαρώνω και να αδειάζει το κεφάλι μου, πάλι πίσω στη δουλειά. Δεν θέλω ούτε καν να το σκέφτομαι, με πιάνει τρόμος στην ιδέα του τι θα συναντήσω πάλι στο γραφείο…» Όπως και να το δούμε, η επιστροφή στη δουλειά μετά τις μικρές (ή μεγάλες) διακοπές είναι μια μεγάλη ψυχολογική δοκιμασία. Ειδικά, αν οι ημέρες ήταν αρκετές, ώστε να ξεχάσουμε για λίγο το άγχος της καθημερινότητας. Αναπόφευκτα για κάποιους, αυτό σημαίνει ότι θα αφήσουν πίσω τις όποιες καλές συνήθειες και θα «βουτήξουν στο καζάνι της υπερβολής», στο όνομα της χαλάρωσης. Ακριβώς επειδή οι μέρες μας είναι […]

«Ωραία, επέστρεψες από τις καλοκαιρινές σου διακοπές. Τώρα, είναι καιρός να χαλαρώσεις…»

Ναι, το ξέρω, ήθελες πέντε μέρες ακόμα να κάτσεις, να πάρεις μια καλή «ανάσα». Νομίζω όλοι μας, όχι μόνο εσύ. Αλλά όπως και να έχει, είμαστε πάλι πίσω στις επάλξεις… Γυρνάς, με τα πολλά, πίσω στο σπίτι – εννοείται με τα «μούτρα κατεβασμένα». Μπαίνεις στο μπάνιο και βλέπεις με την άκρη του ματιού σου τη ζυγαριά. «Ύπαγε οπίσω μου σατανά», σκέφτεσαι με τρόμο. «Δεν φτάνει που γύρισα μεσ’ την κατάθλιψη, αυτό έλειπε, να δω και πόσα κιλά έβαλα πάλι»… Φέρε το σφυρί… Ξέρεις όμως ότι δεν θα περάσει πολύ ώρα, πριν τελικά ενδώσεις στην περιέργεια. Θα ανέβεις στη ζυγαριά και μετά θα ψάξεις στα εργαλεία μια βαριοπούλα για να την […]

Εσυ πόσα κιλά θα πάρεις φέτος, στο Euro;

«Επιτέλους ξεκίνησε το Euro, να δούμε λίγο μπαλίτσα, ειδικά τώρα που έχει τελειώσει και η αγωνιστική περίοδος». Όπως και να το δεις, είναι διαφορετικά να μαζεύεσαι με τα φιλαράκια, στο μπαλκόνι ή την αυλή, με την τηλεόραση απέναντι (σ.σ. όλο και κάποια πατέντα θα βρεις για να τη βγάλεις από το σαλόνι). Και όντως έχει πλάκα, να βλέπεις τα μπαλκόνια γεμάτα παρέες, να φωνάζουν και να επιδίδονται σε διαγωνισμό… «ατάκας». Πολλές φορές, διαφωνούν ή συναινούν και τα… αντικριστά μπαλκόνια. Νιώθεις ότι όντως είσαι σε ένα ιδιόμορφο γήπεδο. Μύρισε καλοκαίρι… Είναι και αυτό ίδιόν του καλοκαιριού: η μπάλα να ενώνει (ή να χωρίζει) τη γειτονιά. Βλέπεις εμείς φέτος δεν καταφέραμε να […]

Ξυλάκι ή χωνάκι, πώς να αντισταθείς;

Ξυλάκι ή χωνάκι, πώς να αντισταθείς;

«Δεν βαριέσαι, κάνει φοβερή ζεστή, θέλω οπωσδήποτε κάτι να με δροσίσει», λες και κατεβαίνεις στο περίπτερο. Σαν παλιά φωτογραφία… Να ‘ναι απλά μια αγαπημένη γεύση ή ανάμνηση των παιδικών μας χρόνων; Όλοι έχουμε τουλάχιστον μια φωτογραφία με το παιδικό μας πρόσωπο πασαλειμμένο με παγωτό… Μη μου πεις ότι κι εσύ δεν μέτρησες ποτέ τα παγωτά που έτρωγες το καλοκαίρι! Ας το δούμε όμως και διαφορετικά. Αλήθεια, εσύ πόσο ταυτίζεσαι με την εικόνα της μικρής κοπέλας στην ταινία που, ελέω ερωτικής απογοήτευσης, καταβροχθίζει (δακρύζοντας συνήθως) ένα «κουβά» παγωτό μπροστά στην τηλεόραση; Αυτό δεν είναι ο ορισμός του comfort food (σ.σ. φαγητό προς ανακούφιση); Παγωτό αντί σοκολάτας; Μιλώντας για συναίσθημα, ποιος μπορεί […]

«Πειράζει που τρώω δυο πιτόγυρα για γεύμα»;

«Πειράζει που τρώω δυο πιτόγυρα για γεύμα»;

Το ξέρω, δεν προλαβαίνεις, δεν έχεις ψωνίσει άρα δεν μπορείς να μαγειρέψεις. Είναι, βλέπεις η δουλειά που σου «τρώει» όλη την ημέρα. Είναι άραγε η μόνη επιλογή; Γυρνάς σπίτι κατάκοπος-η, χωρίς καμιά απολύτως διάθεση ή κουράγιο να ασχοληθείς, να μαγειρέψεις ή έστω να φτιάξεις κάτι γρήγορο. Αν δεν έχεις παραγγείλει το μεσημέρι στο γραφείο, θα το κάνεις το βράδυ (σ.σ. οι πιο μερακλήδες το κάνουν και δυο φόρες την ημέρα). «Έλα μωρέ, θα πάρω δυο σουβλάκια και θα την βγάλω την ημέρα», λες προσπαθώντας να σε πείσεις (;) ότι αυτό είναι ο μόνος δρόμος. «Δεν θα φάω κάτι άλλο, με πολλές θερμίδες, μέσα στην ημέρα, οπότε θα ισορροπήσω χωρίς να […]