«Γιατί να μην τρώω βλέποντας την αγαπημένη μου εκπομπή»;

Πολλοί με ρωτούν «που είναι το πρόβλημα να τρώω το φαγητό μου μπροστά στην τηλεόραση, από τη στιγμή που έχω βάλει συγκεκριμένη μερίδα»;  Η πιο απλή απάντηση είναι ότι θα βάλετε βάρος, χωρίς να μπορείτε να το συνειδητοποιήσετε καν! Είτε το θέλουμε είτε όχι, η θέαση τηλεόρασης κατά τη διάρκεια γεύματος οδηγεί δεδομένα σε αυξημένη κατανάλωση φαγητού. Άλλωστε πλήθος ερευνών συνδέουν την τηλεθέαση με την παχυσαρκία και την έλλειψη φυσικής δραστηριότητας. Κι όμως, τρώμε περισσότερο… Σε αντίστοιχη μελέτη [1], έγινε προσπάθεια να καθοριστεί το κατά πόσο θα αυξηθεί η καταναλισκόμενη ποσότητα δυο παρόμοιων ενεργειακά πυκνών φαγητών (σ.σ. πίτσα ή μακαρόνια με τυρί), κατά τη διάρκεια ενός 30λεπτου γεύματος μπροστά στην […]

«Το ξέρω ότι δεν πρέπει, αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ»!

Προσπαθώ να εξηγήσω, σε αρκετές περιπτώσεις, ότι ο μεγάλος μας αντίπαλος στον έλεγχο του βάρους, είναι το… μάτι μας! Αν στηριχτεί κανείς στο να σερβίρει φαγητό μέχρι εκεί που του φαίνεται αρκετό, συνήθως θα βάλει διπλάσια ποσότητα από αυτή που απαιτείται. Η δύναμη της εικόνας είναι τέτοια που το «γενναιόδωρο» σερβίρισμα είναι το πρώτο πράγμα που πάει στραβά, την επόμενη ημέρα της “δίαιτας”. Συνήθως υποκύπτουμε στον πειρασμό Κάτι που θα μας «γυαλίσει» είναι πολύ δύσκολο να το απαρνηθούμε, οπότε συνήθως υποκύπτουμε: στη μυρωδιά, στην εικόνα του όμορφα σερβιρισμένου πιάτου, στη θύμηση του πόσο μας αρέσει κάτι τέτοιο, στην παρότρυνση του διπλανού μας… Και όχι μόνο υποκύπτουμε, αλλά διατηρούμε και ικανότητες να αναγνωρίζουμε […]

«Το γλυκό δεν σου δίνει ενέργεια και σίγουρα δεν σε ξεκουράζει»!

Κατά κοινή ομολογία, η ζάχαρη παρέχει μια προσωρινή πηγή ενέργειας, όταν νιώθουμε κουρασμένοι, γι’ αυτό πολλοί αναζητούν αγωνιωδώς το γλυκό τους, αργά το απόγευμα (mid-afternoon slump). Μπορεί όντως να πρόκειται για ένα τεράστιο ποσό ενέργειας, στην πράξη όμως το σώμα μας δεν μπορεί να το διαχειριστεί και να αξιοποιήσει. Ποια είναι η τύχη της ζάχαρης στο σώμα μας; Όταν καταναλώνουμε ζάχαρη, τα επίπεδα της γλυκόζης του αίματος (σάκχαρο) ανεβαίνουν και το σώμα μας παράγει ινσουλίνη, ώστε να μεταφερθεί και να αξιοποιηθεί η γλυκόζη ως πηγή ενέργειας/καύσιμο. Το σώμα μας μετατρέπει επίσης τους σύνθετους υδατάνθρακες (π.χ. άμυλο) και την πρωτεΐνη (μερικώς) σε ενέργεια, ωστόσο η ζάχαρη έχει πιο άμεση επίδραση καθώς […]

Οι παρορμητικοί χάνουν πιο εύκολα τον έλεγχο του φαγητού!

«Αν πιεστώ ψυχολογικά θα το ρίξω στο φαΐ! Και αν ξεκινήσω, δεν θα μπορώ να σταματήσω. Δεν έχει σημασία τι θα φάω, αρκεί να σταματήσω να νιώθω έτσι, χωρίς ελπίδα, αφού τίποτα δεν γίνεται όπως το θέλω ή όπως το φαντάζομαι!» Αντιδράτε παρορμητικά όταν αναστατώνεστε; Αν ναι, κάτι τέτοιο σας καθιστά πιο επικίνδυνους να ξεσπάσετε στο φαγητό!  Τι διαφορά έχει άλλωστε η αυτοτιμωρία με το (αυτό)κανάκεμα; Πόσο εθελοτυφλούμε όταν τα βαπτίζουμε όλα, λιγούρα ή λαιμαργία; Ο χαρακτήρας κρίνει τις αντιδράσεις μας Πολλά από το προβλήματά μας, με το φαγητό, που ανακαλύπτουμε στην πορεία διαχείριση βάρους φαίνεται ότι… πατάνε στο χαρακτήρα μας. Πράγμα απόλυτα λογικό, από τη στιγμή που οι αντιδράσεις μας είναι […]

Από 8 ετών, έχουν ήδη μάθει να τρώνε για (αυτό)ανταμοιβή!

Η προτίμηση στη γλυκιά γεύση μας ακολουθεί από την πρώτη μέρα της ζωής μας: για το αισθητήριο του βρέφους το μητρικό γάλα είναι γλυκό και προσφέρει  τόσο ανακούφιση της πείνας όσο αίσθημα ευφορίας και ζεστασιάς (μέσω αύξησης παραγωγής σεροτονίνης). Αναπόφευκτα, μεγαλώνοντας, το παιδί μαθαίνει να αναζητά περισσότερο τη γλυκιά γεύση σε σύγκριση με τις υπόλοιπες. Τι γίνεται όμως όταν αυτό μεταφράζεται σε μεγάλη χρήση ζάχαρης; Κι αν το παιδί έχει το γενετικό υπόβαθρο για εκδήλωση παχυσαρκίας – και συναφών χρόνιων νοσημάτων; Έρευνες υποδεικνύουν ότι τα παχύσαρκα παιδιά έχουν 80 με 90% πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες μεγαλώνοντας. Δραματικά τα ποσοστά για τη χώρα μας Σύμφωνα με τελευταία στοιχεία του “WHO European Childhood Obesity […]

“Μήπως το παιδί μου έχει χοληστερίνη και δεν το γνωρίζω;”

Σάββατο 10:30 πμ, βόλτα στο εμπορικό με την οικογένεια… Όπως είναι λογικό το μέρος είναι γεμάτο παιδάκια κάθε ηλικίας. Μικρά ή μεγάλα, τρέχουν, φωνάζουν, γκρινιάζουν, κλαίνε ή τρώνε… Φαγητό στο πόδι (καρότσι) Τι τρώνε όμως; Μ’ ένα περαστικό βλέμμα αρχίζω να αναρωτιέμαι γι’ αυτά που βλέπω. Παιδάκια (σε καρότσι ή μη) να κρατάνε σακούλες με πατατάκια, γαριδάκια, croissant, σοκολάτες και γκοφρέτες, μπισκότα μεγαλύτερα… από το κεφάλι τους! Και δεν συνυπολογίζω τι γίνεται στο φαστφουντάδικο με τις κοτομπουκιές και τις τηγανητές πατάτες! Είναι να απορεί κανείς, πότε επιδεινώθηκε τόσο η διατροφή μας, που διέλυσε και την αντίστοιχη των παιδιών μας; Δεν είναι περίεργο λοιπόν που πλέον ανακαλύπτουμε κρούσματα υψηλής χοληστερίνης σε […]

Μόλις έφαγες! Πεινάς ακόμη;

  Μια απλή εξήγηση του τρόπου που λειτουργεί ο κορεσμός και η πείνα στο σώμα μας. Ο λόγος για τον οποίο συνεχίζουμε να τρώμε παρότι έχουμε ήδη χορτάσει…

5 μαγικές λύσεις για τον πονόλαιμο!

Χειμωνιάζει σιγά σιγά, απ΄ ότι φαίνεται. Μαζί με την απότομη αλλαγή θερμοκρασίας, «θερίζουν» οι ιώσεις αλλά και η εποχιακή γρίπη. Ειδικά αν τα παιδιά μας… σερβίρουν στο σπίτι ό,τι πιο καινούριο… φοριέται στο σχολείο, σε ίωση. Κοινή συνισταμένη και των δύο, ο πονόλαιμος. Ένα κατά τ΄ άλλα απλό – όσο και σύνηθες – σύμπτωμα, που μας δυσκολεύει στην ομιλία και την κατάποση, ενώ μας κάνει αρκούντως… γκρινιάρηδες. Για να αποφύγουμε τα φαρμακευτικά σκευάσματα, ειδικά για τα παιδιά μας, μπορούμε να δοκιμάσουμε τις εξής εναλλακτικές λύσεις: Μέλι Το πώς μας το μέλι βοηθά δεν είναι πλήρως κατανοητό, αλλά φαίνεται πώς  μπορεί να εμποδίσει την ανάπτυξη ανθεκτικών, στα αντιβιοτικά, βακτηρίων. Για να […]

Πώς να αλλάξετε τις συνήθειες των παιδιών σας

Ακολουθεί το κείμενο του video: Η συμπεριφορά μιας οικογένειας όσον αφορά το φαγητό – και τις δραστηριότητές της – είναι τόσο πολύπλοκη όσο και ο τρόπος ζωής της. Σε κάθε περίπτωση, η όποια αλλαγή στις συνήθειές της και, κατ’ επέκταση στο φαγητό, πρέπει να γίνει βαθμιαία. Πρέπει πρώτα να επιλεγεί η συνήθεια προς αλλαγή και στη συνέχεια να τεθούν μικροί και εφικτοί στόχοι κάθε φορά. Δεν ξεκινάμε από τη μια μέρα στην άλλη να πιέζουμε να παιδιά να φάνε κάτι – επειδή μας είπαν ότι είναι καλό – πως μάλλον αν δεν το κάνουμε οι ίδιοι οι γονείς. Ειδική μεταχείριση Τα παιδιά χρήζουν ειδικής μεταχείρισης. Θα πρέπει να  ενθαρρύνονται συνεχώς […]

Δεν είναι απλά λιγούρα, σου λέω…

Ο κλινικός διαιτολόγος διατροφολόγος Γιώργος Μίλεσης οπτικοποιεί μια διεξοδική ερμηνεία για την αύξηση του βάρους μας, συν τω χρόνω. Δεν τρώμε μόνο επειδή πεινάμε, αλλά και επειδή βαριόμαστε, έχουμε νεύρα ή στεναχώρια! Βαπτίζουμε το πρόβλημα ως λιγούρα ή τσιμπολόγημα και βυθιζόμαστε στις τύψεις… Υπάρχει άραγε λύση;