Σκεφτείτε μια γλυκιά, με πλούσια γεύση σοκολάτα…

Οι περισσότεροι παίρνουμε βάρος σταδιακά, επειδή συνηθίζουμε να τρώμε με το… μάτι! Αν δεν «χορτάσει το μάτι», δεν χορταίνει ούτε το στομάχι!

Αφετέρου, αρκεί να δούμε κάτι νόστιμο για να απλώσουμε το… χέρι, είτε προσπαθούμε να μειώσουμε το βάρος μας, είτε όχι. Αλήθεια, όμως, γίνεται να συμμαζευτούμε όταν όλη την ημέρα σκεφτόμαστε το φαγητό; 

****

Αν όλη την ημέρα ασχολούμαι με το φαγητό…

Αρκεί να φανταστείτε ότι τρώτε λαχταριστά τρόφιμα με πολλές θερμίδες, για παράδειγμα μια σοκολάτα ή ένα παγωτό, ώστε να μειωθεί η όρεξή σας και έτσι να σταδιακά να χάσετε κιλά! Αυτό ανακάλυψε μια πρωτότυπη αμερικανική μελέτη, που έρχεται να ανατρέψει την καθιερωμένη αντίληψη ότι «όσο περισσότερο σκέφτεται κανείς το φαγητό, τόσο πιο πολύ θα φάει τελικά».

Φανταστείτε όσο μπορείτε πιο έντονα ότι τρώτε!

Η Carrey Morewedge και συνεργάτες, ζήτησαν από 300 εθελοντές να φανταστούν ότι τρώνε ζαχαρωτά ή κομμάτια τυριού. Στη συνέχεια, συνέκριναν πόσο φαγητό έφαγαν οι εθελοντές στην πραγματικότητα, αφού προηγουμένως είχαν κάνει αυτή τη νοητική άσκηση.

Αποδείχτηκε ότι όσοι είχαν φανταστεί ότι όντως τρώνε, έφαγαν τελικά μέχρι και 50% λιγότερο φαγητό (δηλαδή το μισό), από ότι όσοι δεν έκαναν τη συγκεκριμένη άσκηση. Όσο πιο πολύ φαντάζονταν ότι τρώνε, τόσο πιο αποτελεσματική ήταν η μέθοδος. Παρόμοια, όσοι έκαναν αυτήν τη γνωσιακή άσκηση σε τακτική βάση, είχαν λιγότερη όρεξη και έτρωγαν τελικά λιγότερο, σε σχέση με όσους έκαναν την ίδια άσκηση λίγες φορές.

Γνωσιακή εκγύμναση

Με άλλα λόγια, η «εκπαίδευση» του νου φέρνει αποτελέσματα και μπορεί να βοηθήσει τον περιορισμό της διατροφικής πρόσληψης. Ανάλογα αποτελέσματα, με τη βοήθεια της φαντασίας, μπορεί να υπάρξουν, εκτός από το φαγητό, και σε άλλα πράγματα, όπως στα τσιγάρα και τα ναρκωτικά, τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο, υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Το κλειδί της επιτυχίας

Η επιτυχία του εγχειρήματος βασίζεται στο να φαντάζεται κανείς όσο γίνεται πιο ζωντανά ότι τρώει, από την αρχή έως το τέλος, το αγαπημένο του φαγητό ή γλυκό και να μην αρκείται απλώς σε μια γρήγορη σκέψη, που εύκολα σβήνει από το νου.

Αντίθετα, αποτελεί «θεμελιωδώς λανθασμένη στρατηγική», το να προσπαθεί κάποιος να περιορίσει το φαγητό του, καταπιέζοντας τις σκέψεις του για αυτό. Είναι δεδομένο ότι θα… επιστρέψουν δριμύτερες!

Άλλωστε, η ανάγκη είναι να δώσουμε διέξοδο σε αυτές τις επιθυμίες, με όσο γίνεται πιο ρεαλιστικό τρόπο, ώστε να μην πυροδοτείται υπερκατανάλωση φαγητού, γλυκού ή/και ποτού. Κι απ’ ότι φαίνεται, οτιδήποτε μπορεί να κατευνάσει την ένταση αναζήτησης ή να καθυστερήσει την αντίδρασή μας μπορεί να περιορίσει και την ποσότητα που θα καταναλώσουμε…


Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που επενδύσατε να διαβάσετε την αρθρογραφία μου! Αν θέλετε να ενημερώνεστε για κάθε νέο μου άρθρο, ελάτε να συνδεθούμε στο Facebook, κάνοντας “like” την προσωπική μου σελίδα στο σύνδεσμο http://www.facebook.com/milessisgeorge ή σε οποιοδήποτε από τα άλλα κοινωνικά δίκτυα που έχω παρουσία και βρίσκονται στο τέλος (footer) της σελίδας. Σας ευχαριστώ, Γιώργος Μίλεσης. 

Reference

Morewedge CK, Huh YE, and Vosgerau J. Thought for food: imagined consumption reduces actual consumption. Science 2010 Dec 10; 330(6010):1530-3.