«Δεν χρειάζεται να παλεύεις μόνη σου»…

Αντί καθοδήγησης, σήμερα θα αρκεστώ να δώσω το λόγο (και την πένα μου) στην καλή μου φίλη και ασθενή Κατερίνα Π., που περιγράφει με πραγματικά εντυπωσιακό τρόπο την προσπάθειά της, όπως την ένιωσε τους μήνες που δουλεύουμε μαζί. Απολαύστε την!   «Είμαι η Κατερίνα, είμαι σήμερα 42 ετών και ζω στην επαρχία. Από τα 22 μου χρόνια κουβαλώ ένα «βαρύ φορτίο»: από 55 έφτασα 80 κιλά χωρίς να το καταλάβω  ιδιαίτερα.  Ναι, είχα και δυο γέννες εν τω μεταξύ, άλλα δεν μ’ επηρέασαν αυτές, δεν φταίνε αυτές. Το δικό μου καταφύγιο… Από μικρή  ηλικία βρήκα καταφύγιο στα γλυκά και στο fast food, που μου προσέφεραν  γλυκιά ικανοποίηση και προσωρινή απόλαυση […]

Τελικά, είναι η υπερφαγία εθισμός;

Τι κοινό μπορεί να έχει κάποιος που έχει χάσει τον έλεγχο του βάρους του (σ.σ. παχύσαρκος) με έναν αθεράπευτο τζογαδόρο, έναν αλκοολικό ή ένα χρήστη ναρκωτικών ουσιών; Ίσως περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να φανταστούμε μοιάζει να ψιθυρίζουν τα επιστημονικά δεδομένα. Ίσως πάλι όχι… «Είσαι κατά βάθος αδύναμος»; Όπως όλοι οι εθισμένοι, έτσι και οι παχύσαρκοι καταλήγουν να στιγματίζονται για το περισσό βάρος τους, ως άτομα ανεύθυνα και ηθικά αδύναμα (1). Ωστόσο, είναι άδικο να αποδώσουμε σε τυχόν εθιστικά μοτίβα το υπερβάλλον βάρος, όταν ακόμα ούτε η επιστημονική κοινότητα δεν έχει καταλήξει για το κατά πόσον το φαγητό μπορεί να γίνει όντως εθιστικό. Άλλωστε, η παχυσαρκία είναι το αποτέλεσμα ενός πολυπαραγοντικού […]

«Γιατί να μην τρώω βλέποντας την αγαπημένη μου εκπομπή»;

Πολλοί με ρωτούν «που είναι το πρόβλημα να τρώω το φαγητό μου μπροστά στην τηλεόραση, από τη στιγμή που έχω βάλει συγκεκριμένη μερίδα»;  Η πιο απλή απάντηση είναι ότι θα βάλετε βάρος, χωρίς να μπορείτε να το συνειδητοποιήσετε καν! Είτε το θέλουμε είτε όχι, η θέαση τηλεόρασης κατά τη διάρκεια γεύματος οδηγεί δεδομένα σε αυξημένη κατανάλωση φαγητού. Άλλωστε πλήθος ερευνών συνδέουν την τηλεθέαση με την παχυσαρκία και την έλλειψη φυσικής δραστηριότητας. Κι όμως, τρώμε περισσότερο… Σε αντίστοιχη μελέτη [1], έγινε προσπάθεια να καθοριστεί το κατά πόσο θα αυξηθεί η καταναλισκόμενη ποσότητα δυο παρόμοιων ενεργειακά πυκνών φαγητών (σ.σ. πίτσα ή μακαρόνια με τυρί), κατά τη διάρκεια ενός 30λεπτου γεύματος μπροστά στην […]

Για εσάς το φαγητό είναι καταφύγιο, εκτόνωση ή τιμωρία;

Δεν έχετε «πιάσει» ποτέ τον εαυτό σας να αναζητά για κάποιον ανεξήγητο λόγο φαγητό ή γλυκό, ενώ στην πραγματικότητα δεν πεινάτε; Μήπως η επιθυμία για φαγητό είναι πιο έντονη το βράδυ ή όταν είστε μόνη/-ος στο σπίτι; Ολοένα και πιο συχνά αναζητάμε διέξοδο, ανακούφιση ή καταφύγιο στην υπερκατανάλωση φαγητού. Πέραν του ρόλου του ως μέσο διασκέδασης (π.χ. δείπνο σε εστιατόριο), το φαγητό συναγωνίζεται πλέον το τσιγάρο ως αγχολυτικό! Μεταθέτουμε την ευθύνη για τα λάθη μας, αλλά και αναζητάμε καταφύγιο ή εκτόνωση σε ένα πιάτο, γεμάτο λιχουδιές. Κι αυτό είναι πολλές φορές μόνο η αρχή… Διαφυγή από την πραγματικότητα Η αίσθηση απώλειας του ελέγχου και των ορίων στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, είναι […]

Οι παρορμητικοί χάνουν πιο εύκολα τον έλεγχο του φαγητού!

«Αν πιεστώ ψυχολογικά θα το ρίξω στο φαΐ! Και αν ξεκινήσω, δεν θα μπορώ να σταματήσω. Δεν έχει σημασία τι θα φάω, αρκεί να σταματήσω να νιώθω έτσι, χωρίς ελπίδα, αφού τίποτα δεν γίνεται όπως το θέλω ή όπως το φαντάζομαι!» Αντιδράτε παρορμητικά όταν αναστατώνεστε; Αν ναι, κάτι τέτοιο σας καθιστά πιο επικίνδυνους να ξεσπάσετε στο φαγητό!  Τι διαφορά έχει άλλωστε η αυτοτιμωρία με το (αυτό)κανάκεμα; Πόσο εθελοτυφλούμε όταν τα βαπτίζουμε όλα, λιγούρα ή λαιμαργία; Ο χαρακτήρας κρίνει τις αντιδράσεις μας Πολλά από το προβλήματά μας, με το φαγητό, που ανακαλύπτουμε στην πορεία διαχείριση βάρους φαίνεται ότι… πατάνε στο χαρακτήρα μας. Πράγμα απόλυτα λογικό, από τη στιγμή που οι αντιδράσεις μας είναι […]

Είναι όντως κάποια τρόφιμα εθιστικά;

Είναι καπρίτσιο, κακή συνήθεια, ευσεβής πόθος ή απλά αδυναμία; Να μην μπορούμε να ελέγξουμε τον ευατό μας αν έχουμε μπροστά μας κάποιο από τα τρόφιμα που… λατρεύουμε! Είναι δόκιμο όμως να μιλάμε για εθισμό σε τρόφιμα (food addiction), «ευλογώντας» το τσιμπολόγημα ή την υπερφαγία; Κι όμως, πρόσφατα επιστημονικά ευρήματα υποστηρίζουν ανοικτά πλέον την υπάρξη του (δια)τροφικού εθισμού! Μας στερεί τον ελέγχο, όπως οι φαρμακευτικές ουσίες Αποδεικνύεται πως ο εθισμός στο φαγητό μας στερεί τον έλεγχο επί της ποσότητας που καταναλώνουμε από κάποια τρόφιμα. Δεν πρόκειται ωστόσο για οποιοδήποτε τρόφιμα, είναι πολύ συγκεκριμένα αυτά που μπορούν να προκαλέσουν σημεία εθισμού. Θεωρείται ότι ο τροφικός εθισμός προσομοιάζει τον αντίστοιχο σε φαρμακευτικές ουσίες […]

Μήπως έχετε όντως βουλιμικά επεισόδια;

«Άμα αρχίσω εγώ το φαγητό, δεν υπάρχει τέλος… Πρέπει να το φάω όλο, κι αν δεν έχω χορτάσει θα ξαναβάλω, μέχρι να γαληνέψω και να είμαι ευχαριστημένη-ος!». Σας θυμίζει κάτι; Πρόκειται για μια κοινή περίπτωση φαγητού υπό την επιρροή συναισθήματος, πίσω από το παραπέτασμα ή δικαιολογία του «θέλω πολύ φαγητό για να χορτάσω/ ηρεμήσω».  «Ξεσπάω στο φαγητό»… Τυπικά, ένας άνθρωπος που είναι επιρρεπής στο συναισθηματικό φαγητό αδυνατεί να αντιμετωπίσει κατά μέτωπο τις όποιες δυσκολίες της ζωής του, επιθυμεί μεν το ενδιαφέρον των υπολοίπων αλλά στην πράξη το φοβάται, αποφεύγοντας την όποια κριτική/ σχολιασμό. Στη ζωή του πιθανότατα, έχει ιδιαίτερα αμφιταλαντευόμενες και αμφιθυμικές σχέσεις, που πολλές φορές πυροδοτούν τα επεισόδια αυτά […]

Δεν με πιστεύουν ότι δεν έκανα εγχείρηση!

Η ΔΓ, ετών 40, πέρασε το κατώφλι μου τον Γενάρη του 2012, διστακτική, καχύποπτη και με τη φίλη της να την παροτρύνει απλά να ακούσει μια γνώμη. «Δεν έχεις κάτι να χάσεις», την άκουσα να της ψιθυρίζει, ωστόσο καταλάβαινες στην έκφρασή της ήδη την απόλυτη παραίτηση. «Είμαι 198 κιλά σήμερα, δεν ξέρω αν τα έχω ξεπεράσει κάποια στιγμή, δεν μπορώ να κοιμηθώ παραπάνω από 3 ώρες συνεχόμενες και δεν μπορώ να φάω τακτικά μέσα στην ημέρα. Τρώω ένα μεγάλο γεύμα, δεν τρώω φρούτα και σαλάτες και όπως φαντάζεστε τρελαίνομαι για γλυκά», μου είπε κάποια στιγμή προσπαθώντας να εξηγήσει το πρόβλημά της. «Όταν αγχώνομαι ή στεναχωριέμαι, μου κόβεται η όρεξη, δεν […]