Αν το πεπόνι σου πέφτει «βαρύ»…

(…ίσως δεν φταίει το ίδιο) Ο λόγος που για κάποιους το πεπόνι ανήκει στην κατηγορία «το τρώω και με… τρώει», μπορεί να μην τελικά είναι τόσο προφανής. Όσο δροσερό και ζουμερό κι αν είναι, σε αρκετό κόσμο «πέφτει» όντως βαρύ στο στομάχι. Γιατί άραγε; **** Το ότι πολλοί… θυμούνται τα φρουτάκια (μόνο) το καλοκαίρι, τυχαίο δεν είναι. Γλυκά ή/και δροσερά, πολλές φορές χρησιμοποιούνται αντί γλυκών ή παγωτού (σ.σ. μήπως γλιτώσουμε και καμιά θερμίδα). Το παρεξηγημένο, ίσως πεπόνι, δεν αποτελεί εξαίρεση. Σκέτο νερό, δεν είναι… Μπορεί να μοιάζει ένα δροσερό έδεσμα χωρίς… ουσία, αλλά δεν είναι έτσι. Το πεπόνι περιέχει κατά 90% νερό, 5.4% φρουκτόζη, 0.1% λίπος, 0.9% πρωτεΐνη και αρκετές […]

“Αν και είμαι νηστικός για ώρες, το αίσθημα της πείνας μου περνά κάποια στιγμή. Λες να φταίει που πίνω πολύ καφέ”; (video)

Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που επενδύσατε να διαβάσετε την αρθρογραφία μου! Αν θέλετε να ενημερώνεστε για κάθε νέο μου άρθρο, ελάτε να συνδεθούμε στο Facebook, κάνοντας “like” την προσωπική μου σελίδα στο σύνδεσμο http://www.facebook.com/milessisgeorge ή σε οποιοδήποτε από τα άλλα κοινωνικά δίκτυα που έχω παρουσία και βρίσκονται στο τέλος (footer) της σελίδας. Σας ευχαριστώ, Γιώργος Μίλεσης

Μη «σκάτε βεγγαλικά» στο …στομάχι σας!

Οι άγιες ημέρες του Πάσχα αποτελούν συνήθως μια καλή αφορμή για ξεκούραση, χαλάρωση, απόδραση από την καθημερινότητα (που για κάποιους από εμάς σημαίνει ταξίδι εκτός πόλης) και φυσικά συνάντηση με φίλους, συγγενείς και αγαπημένα πρόσωπα. Όπως όμως συμβαίνει σε κάθε ευκαιρία γιορτής, το φαγητό αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο. Πόσο μάλλον όταν έχει προηγηθεί νηστεία 5-48 ημερών… Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως τα ασθενοφόρα δουλεύουν «διπλοβάρδια» από το βράδυ της Ανάστασης μέχρι και τη Δευτέρα του Πάσχα. Λες και αυτοί οι άνθρωποι δεν πρέπει να γιορτάσουν την Ανάσταση!  Στη συνέχεια, θα προσπαθήσω να σας καθοδηγήσω μέσα από δυο παράλληλα πρίσματα: του ασθενή με χρόνιο νόσημα (σ.σ. ιδίως πεπτικού) και του ανθρώπου που […]

“Πως πήρα τη ζωή μου πίσω”!

Συστημένος από ένα παλιό μου ασθενή, ο ΠΦ ήρθε τον Ιούλιο του 2013, σε αναζήτηση της… τελευταίας του ελπίδας. Διαγνώσθηκε το 2007 με ελκώδη κολίτιδα και τα τελευταία 5 χρόνια παλεύει να μπει μάταια σε ύφεση. Πήρε τεράστιες ποσότητες κορτιζόνης, αλλά τα συμπτώματα δεν υποχωρούσαν εύκολα. «Έχω αλλεπάλληλες κενώσεις, 8 με 10 φορές την ημέρα.  Έχω χάσει οποιοδήποτε ίχνος κοινωνικής ζωής, δεν μπορώ να βγω από το σπίτι. Πρέπει να σηκωθώ 2-3 ώρες νωρίτερα το πρωί, να πάω μέχρι τελικής πτώσης στην τουαλέτα, μέχρι να αποφασίσω να ξεκινήσω για τη δουλειά. Μπορεί να μην κοιμηθώ το βράδυ και να… κατασκηνώσω στην τουαλέτα», μου εξηγεί με παράπονο. Κάνει μια μικρή παύση και συνεχίζει […]